Chcesz dołączyć do kosmos-pp?
Brama otwiera się tylko pierwszego dnia miesiąca.
Zapisz się na listę oczekujących – powiadomię Cię, gdy ruszy nabór.
Zapisz się na listę oczekujących – powiadomię Cię, gdy ruszy nabór.
Jeśli masz dziś poczucie, że randkowanie wygląda jak niekończący się casting, w którym oceniane jest tylko opakowanie – to nie jest z Tobą coś nie tak. To system jest chory. I mówię to jako ktoś, kto przez lata robił dokładnie to samo, co dziś robią miliony ludzi w aplikacjach.
Ja naprawdę wierzyłem, że opakowanie mnie uratuje. Praca, sukces, pieniądze, samochód, kolejne „dowody”, że jestem kimś. Myślałem, że to przyciągnie do mojego życia kobietę, która zobaczy mnie. I wiesz co? To działało… połowicznie. Przyciągało zainteresowanie osiągnięciami. Nie człowiekiem. A to jest różnica, która boli najbardziej.
Casting, który nigdy się nie kończy
Dzisiaj widzę dokładnie ten sam mechanizm w aplikacjach randkowych, tylko podkręcony do granic absurdu. Scroll, swipe, następny, następny. Casting powierzchowności, w którym algorytm nie szuka dla Ciebie drugiego człowieka, tylko najlepsze opakowanie, jakie da się jeszcze znaleźć pięć ruchów dalej.
W pewnym momencie przestajemy być ludźmi. Stajemy się produktem na rynku randek. Zdjęciem. Opisem. Hasłem reklamowym. A potem dziwimy się, że czujemy wypalenie, pustkę i samotność, nawet jeśli ktoś „się trafia”.
To nie jest porażka jednostki. To logiczna konsekwencja świata, który każe Ci się sprzedawać, zamiast być.
Jak przestać być produktem?
To było pytanie, które męczyło mnie latami. Jak przestać świecić opakowaniem? Jak wyjść z tego castingu, skoro wszędzie obowiązują te same zasady? Szukałem odpowiedzi i… nie znalazłem jej nigdzie. Nie znalazłem azylu dla ludzi, którzy nie chcą już grać w tę grę.
Więc zrobiłem coś być może naiwnego, a być może koniecznego. Postanowiłem taki azyl stworzyć sam.
kosmos-pp jako azyl, nie kolejny casting
kosmos-pp nie powstał jako „lepsza aplikacja randkowa”. Powstał jako sprzeciw wobec idei bycia profilem. To nie jest miejsce, gdzie wygrywa najlepsze zdjęcie czy najbardziej błyskotliwy opis. To przestrzeń, w której przestajesz być opakowaniem, a znowu stajesz się historią.
Dlatego odwróciłem cały proces. Nie ma tu swipowania w nieskończoność. Jest wspólny start – pierwszego dnia miesiąca – i miesięczna podróż. Codziennie jedno wyzwanie. Czasem lekkie, czasem niewygodne. Dotyczące relacji z innymi i relacji z samym sobą, bo prawda jest brutalna: największe blokady przed miłością siedzą właśnie tam.
Odpowiadasz. Czytasz innych. Widzisz ich sposób myślenia, humor, wrażliwość. Nie przez pryzmat zdjęcia, tylko reakcji, słów, refleksji. To jest poznawanie bez masek.
Dlaczego to działa inaczej?
Bo tu nie chodzi o to, żeby kogoś „zdobyć”. Chodzi o to, żeby przestać walczyć. Przestać udowadniać swoją wartość. Przestać być samotnym w tłumie ludzi, którzy też są zmęczeni.
Najważniejsza rzecz, którą chcę powiedzieć jasno: w momencie, kiedy dołączasz do kosmos-pp, samotność przestaje być Twoim stanem wyjściowym. Nawet jeśli miłość romantyczna pojawi się później – albo nie – od pierwszego dnia jesteś wśród ludzi, dla których prawdziwe relacje jeszcze coś znaczą.
Ten wpis powstał na bazie odcinka podcastu, w którym dokładnie opowiadam, skąd wziął się ten pomysł i jak działa kosmos-pp od środka. Całość możesz obejrzeć tutaj:
👉 [Odcinek 43 na YouTube]
Na koniec – jedna decyzja
Jeśli czujesz, że masz dość bycia produktem. Jeśli casting powierzchowności Cię wypalił, a nie ekscytuje. Jeśli chcesz relacji, a nie kolejnego dopasowania bez sensu – to być może ten azyl jest też dla Ciebie.
Zapisz się na listę oczekujących na kosmos-pp i zobacz, jak wygląda świat bez castingu. Bez obietnic cudów. Za to z ulgą, że w końcu nie musisz niczego udawać.
